Żelki o wysokiej zawartości cukru – 300 mg kanna

Kanna (Sceletium tortuosum) zawiera aktywne alkaloidy o silnym działaniu psychoaktywnym; ze względu na szczególną interakcję z chemią mózgu wymagane jest ścisłe przestrzeganie poniższych instrukcji bezpieczeństwa.

• Minimalny wiek i przechowywanie: Ten produkt jest przeznaczony wyłącznie dla osób które ukończyły 18 rok życia. Produkt należy zawsze przechowywać w bezpiecznym, suchym i ciemnym miejscu, ściśle poza zasięgiem dzieci i zwierząt domowych.
• Przeciwwskazania medyczne: Nie stosować w ciąży ani podczas karmienia piersią. Kanna działa jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Stosowanie jest całkowicie wykluczone w przypadku osób z dolegliwościami psychicznymi lub fizycznymi, które nie skonsultowały tego wcześniej z lekarzem specjalistą.
• Interakcje: Nie łączyć z alkoholem, innymi narkotykami ani lekami. Bezwzględnie zabrania się stosowania Kanny w połączeniu z antydepresantami (leki z grupy SSRI, takie jak Seroxat lub Prozac), inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitory MAO, takie jak Peganum harmala, Banisteriopsis caapi, męczennica cielista lub johimbina) lub (w krótkim odstępie czasu z) MDMA (XTC). Może to prowadzić do zespołu serotoninowego, ostrego i potencjalnie zagrażającego życiu przeciążenia układu serotoninergicznego.
• Zdolność prowadzenia pojazdów: Produkt ten wpływa na zdolność reakcji. Uczestnictwo w ruchu drogowym (w tym jazda rowerem, fatbike'iem lub jako pieszy) oraz obsługa maszyn są zabronione podczas i bezpośrednio po użyciu.
• Ryzyko i skutki uboczne: Kanna wpływa na receptory dopaminy i serotoniny, co przy częstym stosowaniu może prowadzić do tolerancji i zależności psychicznej. Dlatego stanowczo odradza się codzienne stosowanie. Ponadto Kanna jest znana z tego, że znacznie i w nieprzewidywalny sposób nasila działanie alkoholu i konopi indyjskich.
• Brak porady medycznej: Informacje na tej stronie internetowej służą wyłącznie celom edukacyjnym i w żadnym wypadku nie zastępują porady wykwalifikowanego lekarza lub specjalisty medycznego. W przypadku wątpliwości lub dolegliwości należy zawsze skonsultować się z lekarzem rodzinnym.